Tkaniny sōm tkane ze przidziw ôsnowowych i wetkowych, a jejich wytwarzanie statycznyj elektrycznyj ynergije je ściśle zwiōnzane z materyjōm włōkna i warōnkami strzodowiskowymi:
1. Skłod włōkna: Włōkna naturalne (bawołna, lyn, wołna) majōm siylno pochłōnianie wilgotności, łacno przewodzōm ladōnek i grōmadzōm niywielgo wielość elektrycznyj ynergije statycznyj; włōkna syntytyczne (poliester, nylōn itp.) majōm słabo pochłōnianie wilgotności, wysoko ôdporność i łacno utrzimujōm ladōnek po trynku. Podle danych z *Textile Research Journal* (2020), napiyńcie statyczne tkaniny poliestrowyj po tryniu może ôsiōngać bez 2000V, w czasie kej bawołniano tkanina je zwykle pōniżyj 500V.
2. Wilgotność ôbtoczynio: Kej wilgotność luftu je pōniżyj 40%, na powiyrchni włōkna ciynżko powstoła przewodzōnco folia wodno, co znaczōnco zwiynkszo efekt statyczny. Eksperymynta pokozujōm (w ôdniesiyniu do normy ASTM D423), iże kej wilgotność ôsiōngo 60%, napiyńcie statyczne tkaniny poliestrowe spado ô kole 65%.
3. Frekwyncyjo trynku: Gibke tryncie (bp. wtynczos, kej ôblyczynie przichodzi w kōntakt ze tkaninōm w czasie chodzynio) przispiyszo przenoszynie ładunku. Ciasno tkane tkaniny (take jak poplin i płōtno) sōm barzij podatne na elektryka statyczno aniżeli luźno tkane tkaniny (take jak gaza) skuli jejich srogszyj powiyrchnie kōntaktowyj przindze.
